شما به آن چیزی می رسید که به آن باور دارید. جایگاهی که امروز دارید، ریشه در باوری دارد که داشته اید. اپرا وینفری

پارگی رباط صلیبی قدامی(ACL) تشخیـص تـا درمــان

 



  Shahrezayiiii copy


  دکتر مصطفی شاه رضایی      متخصص ارتوپدي و جراح زانو

  دانشيار دانشگاه               ن.پ:67546



رباط به بافت نرمي گفته مي شود که دو استخوان را به هم متصل مي کند. محل اتصال دو استخوان را مفصل مي گويند. استخوان ران و استخوان ساق به وسيله يک سري رباط يا ليگامان به هم متصل مي شود. زانو بزرگترین مفصل بدن است. این مفصل از سه استخوان تشکیل شده است.  استخوان ران در پایین، و استخوان درشت نی و استخوان کشکک در بالا قرار دارد. قسمت انتهای پایینی ران روی ساق حرکات لولایی دارد و کشکک در فرورفتگی شبیه شیار به نام تروکلئار که انتهای پایینی ران قرار دارد می تواند به طرف بالا و پایین حرکت کند. مفصل زانو لیگامان های قوی دارد که استخوان ها را به یکدیگر متصل می کند. این لیگامان ها مانع می شوند که استخوان های تشکیل دهنده مفصل در هر جهتی حرکت کنند.

در زانو چهار  نوع رباط اصلي داريم، چهار رباط اصلی مفصل زانو عبارتنداز:
1. رباط متقاطع جلویی ( ACL ) یا رباط صلیبی قدامی
2. رباط متقاطع پشتی ( PCL  ) یا رباط صلیبی خلفی
3. رباط طرفی داخلی ( MCL  ) یا رباط طرفی درشت نی
4. رباط طرفی خارجی ( LCL ) یا رباط طرفی نازک نی
رباط‌های طرفی ( کولترال ) زانو بیشتر در ایجاد پایداری از طرفین مفصل نقش دارند.رباط‌های متقاطع  ( صلیبی ) داخل کپسولی هستند که بیشتر باعث افزایش پایداری مفصل از سمت جلو و عقب می گردند.
بنا براین وظیفه رباط متقاطع جلویی، محدود کردن حرکت استخوان درشت نی به جلو و چرخش داخلی آن در عمل صاف کردن زانو است. این رباط همچنین تا حدودی از حرکت استخوان ران به سمت عقب روی درشت نی ثابت جلوگیری می کند.

اگر اين رباط ( ACL ) پاره شود استخوان ساق يا همان درشت نی به سمت جلو جابه جا مي شود و به همین دلیل فرد آسیب دیده احساس خالي شدن پا يا givingway  همراه با شنیدن صدایی ناگهانی شبیه pop مي کند. شخص ممکن است احساس کند زانویش از زیر تنه اش در می رود و ناپایدار شده است و بعد از آن درد شدید همراه با ایجاد تورم و کاهش دامنه حرکت زانو طی روز اول بعد از پارگی ایجاد می شود. در بسیاری اوقات به دنبال پاره شدن رباط، خون زیادی در داخل مفصل زانو جمع می گردد.
معمولاً درد و تورم و محدودیت حرکتی بعد از چند هفته یا چند ماه خود به خود خوب می شود ولی به علت عدم وجود رباط سالم زانو ناپایدار خواهد شد و بیمار دچار پیچ خوردگی زانو شده و احساس عدم امنیت از عملکرد زانوی مبتلا هنگام ورزش و دویدن و حتی پیاده روی کرده و به دنبال آن دچار تورم و دردناک شدن زانو می شود. فرد آسیب دیده احساس بی ثباتی در زانو می کند و می گوید که در راه رفتن و تغییر جهت دادن زانویش خالی می کند. بعضی از بیماران فقط در حالت تند رفتن ، دویدن یا از پله پایین آمدن دچار درد یا خالی کردن زانو می شوند. بی توجهی به این علائم سبب می گردد، عناصر دیگر زانو به خصوص غضروف و منیسک ها دچار آسیب شوند.

پارگی ACL در برخی ورزش ها مثل فوتبال، والیبال، بسکتبال، اسکی، کُشتی و ورزش های رزمی  شایع تر اتفاق می افتد. اگر چه تصادفات وسایل نقلیه ( اتومبیل، موتور سیکلت) و سقوط از ارتفاع نیز از علل شایع پارگی رباط قدامی زانو می باشند. افرادي که پاي آنها حالت پرانتزي  دارد نسبت به يک فرد عادي برای پارگی رباط صلیبی مستعدترند. ميزان  پارگي رباط صليبي  قدامي در خانم ها، به اين دليل  که ورزش هاي حرفه اي کمتر انجام مي دهند،کمتر است. خانم ها چون شياري  که در جلوي  زانوي  آنها است  باریکتر می باشد، فشاري که روي رباط  صليبي  قدامي  فرد وارد مي شود  او را بيشتر  مستعد اين پارگي  مي کند.  همين طور  تغييرات  هورموني  و افزایش استروژن دليل ديگر استعداد خانم ها جهت پارگی رباط است. افرادي که وزن  زياد  دارند  به پاره شدن رباط صليبي قدامي يا ACL مستعدتر هستند.  
تشخیص پارگی با بررسی کامل سابقه پزشکی و شرح حال بیمار و معاینه شروع می شود، سپس پزشک روش‌های تشخیصی دیگر که شامل ام آرآی و آرتروسکوپی می باشد را تجویز می کند. ام آر آی  MRI با قطعیت بیشتری ضایعه را نشان می دهد. در آرتروسکوپی جراح به صورت مستقیم با آرتروسکوپ پارگی رباط را مشاهده می کند.
رباط صلیبی اگر فقط دچار کشیدگی باشد درمان آن غیر جراحي است. ولي اگر کامل پاره شود درمان قطعاً جراحي خواهد بود. براي آن که بيمار براي عمل جراحي آماده شود بايد يک سري درمان هاي غيرجراحي روي آن انجام شود و بعد جراحي صورت بگيرد.
در اکثر موارد اگر رباط صليبي قدامي يا ACL پاره شود عمل جراحي نبايد زود هنگام صورت پذیرد. بايد زانو با فیزیوتراپی دامنه حرکتی خود را به دست آورد و تورم آن از بین برود و سپس بازسازی رباط آسیب دیده به صورت تأخیری انجام شود. هدف از درمان جراحی این ضایعه بازگرداندن پایداری به زانو است به طوری که بیمار بتواند به فعالیت های ورزشی خود برگردد. پارگی های لیگامان متقاطع قدامی قابل ترمیم نمی باشند و باید توسط رباط دیگری از خود فرد که اتوگرافت گفته می شود و یا بجای آن از گرافتی که از فرد فوت شده گرفته می شود برای پیوند استفاده شود. به این نوع گرافت آلوگرافت می گویند. لذا در جراحی به جای لفظ ترمیم از واژه بازسازی استفاده می شود.
حدود سه تا شش ماه برای بازگشت ورزشکار به ورزش مورد نیاز است. جراحی بازسازی لیگامان متقاطع قدامی به صورت بسته و با استفاده از آرتروسکوپ انجام می شود.
 پارگی لیگامان متقاطع قدامی بدون انجام عمل جراحی بهبود نمی یابد. با این حال در افراد مسن که علائم آرتروز در زانو ایجاد شده، در بچه ها، و در کسانی که فعالیت بدنی کمی دارند، می توان از درمان غیر جراحی استفاده کرد. در این افراد مدتی اندام را بی حرکت کرده و بعد از کاهش تورم زانو و تقویت عضلات ران به فعالیت های روزمره زندگی بر می گردند. بنا براین درمان چه با عمل جراحی باشد و چه بدون آن، بیمار نیاز به انجام فیزیوتراپی دارد. که این فیزیوتراپی هم جهت بدست آوردن حرکات کامل زانو و هم تقویت عضلات اطراف زانو می باشد تا اندام جهت انجام حرکات ورزشی آماده گردد. 
cheap moncler jackets cheap ray bans michael kors outlet uk longchamp outlet